Гэты артыкул прысвечаны гісторыі развіцця інтэрнэту ў Навагрудку, а таксама людзям, якія прымалі ўдзел у стварэнні інтэрнэт-сайтаў пра наш горад. Дзякуючы ім наш горад стаў вядомым ў інтэрнэт - прасторы.
Пачнем з таго, што ў нашым горадзе, жыў і працаваў чалавек, якога завуць Артур Гапановіч.
Нарадзіўся і вырас ён у Навагрудку. У 1984 г. скончыў сярэднюю школу № 5 і пайшоў вучыцца ў СПТУ № 193, на наступны год яго скончыў. У 1985 г. паступіў у БПІ (Беларускі дзяржаўны палітэхнічны інтытут). Затым з 1985 па 1987 служыў у войску ў горадзе Рызе. Таму БДПІ скончыў толькі ў 1992г.
У студэнцкія гады захапляўся музыкай, і нават быў адным з заснавальнікаў гурта з цікавай назвай “Ы-Ы-Ы”. Пісаў вершы і музыку. Зараз песні гэтага гурта знаходзяцца на беларускім музычным сайце
http://music.fromby.netЗ 1992 па 2005 г.г. Артур працаваў майстрам, а потым начальнікам ПТО ў ДРСУ-189 Навагрудка.
Сёння Артур жыве і працуе ў Мінску, ён жанаты, і ў яго расце сын.
… Пра ўсё астатняе вы даведаецеся з маей і яго размовы.
Ірына: Артур, я ведаю, што ты быў адным з першых, хто зрабіў сайт пра наш горад. Я хацела бы ведаць, што цябе да гэтага прывяло, або паўплывала на твае дзеянні?
Артур: Справа была так... Як толькі ў нашым горадзе з'явіўся доступ у інтэрнэт па нумары 600-100, я пайшоў да шэфа (кіраўніка ДРСУ), і сказаў: «Трэба да сеткі далучацца!» (...нагадаю, гэта быў 1999-2000 год)
Ірына: Нічога сабе, так даўно!!!
Артур: Што даўно, то праўда! Неяк сама сабою прыйшла думка: трэба наш горад у сетцы прадставіць, і з самага лепшага боку. Паколькі я даўно сябраваў з кампутарам і быў адным з першых у хвалебным горадзе Навагрудку, хто займаўся здымкай відэа і ўжыў кампутарную апрацоўку, то вырашыў я сур’ёзна заняцца інтэрнэтам.
Ірына: А дзе ты браў інфармацыю пра гісторыю горада, старыя фотаздымкі?
Артур: Была ідэя, потым, трэба было нешта рабіць... Я пайшоў па музеях, фатаграфаваў усё, слухаў, але гэта было падобна на турызм… Тады я вырашыў знайсці ў сетцы што-небудзь гэтакае…
Ірына: А час дзе знаходзіў? Ты ж працаваў?
Артур: Час у мяне быў толькі у выхадныя дні.
Ірына: А дзе грошы браў?
Артур: Сайта novogrudok.by яшчэ не было. Мне ў музеі сказалі, што ёсць сайт па гісторыі (Замкавая гара).
А пра грошы - прыйшлося крэўныя плаціць, бо адказ быў адзін – сайт пра горад ужо ёсць і што вам яшчэ трэба...
Ірына: Гэта значыць, ідэя стварыць сайт захапіла табе цалкам?
Артур: Менавіта так!
Ірына: А хто цябе навучыў web-праграмаванню?
Артур: Web-праграмаванню я вывучыўся сам, як і гульні на гітары, я і дагэтуль не ведаю нот і не ведаю, што такое” php” і ”апачы”…
Ірына: Выдатна! Ты проста малайчына! Ты ствараў сайт горада сам, альбо табе хто-небудзь дапамагаў?
Артур: Сам. Я зарэгістрыраваў дамен www.novogrudok.com і сайт жыў тут год, потым скончыліся грошы, і партал сыйшоў у бясплатны хостынг.
Ірына: А над чым ты зараз працуеш?
Артур: Апошнюю сваю працу я заўжды трымаю ў сакрэце! Але вы можыце поглядзець мае сайты:
http://novofoto.narod.ru (самы першы мой сайт пра Наваградак)
http://www.fotomix.ucoz.ru (тут збор фотасправаздач з паходаў)
http://artgapan.livejournal.com (мой ЖЖ)
Ірына: Добра.
А што ты можаш сказаць пра тваё захапленне фатаграфіяй?
Артур: Раней у мяне быў фотаапарат Зеніт, потым лічба Мінольта.
Ірына: А зараз у цябе які фотоапарат!!!
Артур: А зараз люстэрка Nikon. Я гэтаму вельмі рады і выціскаю з яго усё, што магчыма!
Ірына: Так, я ўжо бачыла ў нэце тваі сайты з фотаздымкамі!!!
Артур: ...Мне Nikon з штатаў сябар прывёз...
Ірына: Табе пашчасціла!
Артур: Ну не пашчасціла... я нагрузіў яго лішні раз. Аднойчы я яму кажу: “Краіна цябе не прыме без Ніконыча!” Ён і прывёз… Так што фатаграфіяй я працягваю захапляцца. Усе апошнія маі работы можна паглядзець на сайте:
http://www.fotokritik.ru/member/?member_id=2112
На гэтым мая размова з Артурам скончылася.
І раптам мне ўспомніліся радкі з рамана Л. Талстога "Вайна і мір":
"...Пакінем мёртвым хаваць мёртвых, а пакуль жывы, трэба жыць і быць шчаслівым." Андрэй Балконскі том 2 частка 3 гл. 19
Ірына Лазарава
Фотаздымкі Артура Гапановіча
Пад такой назвай у зале пасяджэнняў Навагрудскай Цэнтральнай раённай бібліятэкі адбылася прэзентацыя фотавыставы Ірыны Лазаравай.
Аддзелам бібліятэчнага маркетынгу была распрацавана мэтавая экалагічная праграма ”Чалавек.Прырода.Экалогія”, разлічаная на тры гады. Першым мерапрыемствам, якое адкрыла падпраграму “Экауніверсітэт”, з’явіўся фотавернісаж нашай супрацоўніцы.
Прырода дае неабмежаваны матэрыял для творчых пошукаў. Спатканне са знаёмымі і любімымі пейзажамі – менавіта такое ўражанне пакідаюць фотаработы Ірыны Лазаравай. Чалавеку творчаму і няўрымсліваму, захацелася занатавать убачанае, захаваць унікальныя краявіды не для сябе, але і паказаць іншым.
Здымае не толькі фотаапарат, але і чалавек. За кожным з гэтых фотаімгненняў – работа душы, здольная адгукнуцца на рух, ці спакой ,на самыя розныя цуды прыроды. Усе яны жывыя і трапяткія, здаецца, праз імгненне прырода, абмежаваная рамкай фотамалюнка ажыве і пачне самастойнае жыццё.
Мы бачым выразныя, насычаныя колеры, сакавітую зелень, дасканалыя кампазіцыі, якія здзіўляюць закончанасцю і глыбінёй. Цудоўныя пейзажы яшчэ уражваюць назіральнасцю і дасціпнасцю неабыякавасцю, асаблівым уласным светапоглядам. Дарэчы, здымаць яна пачала ў 2007 годзе, калі атрымала ў падарунак лічбавы фотаапарат.
З першым дэбютам Ірыну Лазараву прыйшлі павіншаваць загадчык аддзела культуры А.М.Карачан, загадчык ідэалагічнага аддзела райвыканкама І.С. Грынь, вядомыя фотамайстры навагрудчыны, супрацоўнікі музеяў, эколага -біялагічнага цэнтру. Былі выказаны асабістыя пажаданні аўтару работ, думкі, асацыяцыі, якія выклікалі цудоўныя фотапейзажы.
Кажуць, што калі чалавек таленавіты, то гэта праяўляецца ва ўсім, што ён робіць. Ірына чытае, захапляецца музыкай. Асабліва яе захапляе краязнаўства Навагрудчыны. Зусім нядаўна яна стала ўдзельніцай конкурсу, з нагоды 210-ых ўгодкаў з дня нараджэння А. Міцкевіча.
Можна з упэўненасцю сказаць, што свет фотаработ І.І. Лазаравай – гэта гармонія адносін чалавека і прыроды, да якіх хочацца звяртацца зноў і зноў.
Фотавернісаж працягвае сваю работу ў чытальнай зале нашай бібліятэкі.
Усім навагрудчанам, якія наведаюць выставу, будзе прыемна сустрэцца з самымі чароўнымі пейзажамі, якія не могуць пакінуць раўнадушнымі.
У пятніцу 22 снежня 2007 г. у Доме-музеі Адама Міцкевіча адбылася вечарына, прысвечаная 209 гадавіне з дня нараджэння вялікага паэта.
Сустрэчу арганізавалі навучэнцы сярэдняй школы №5 – удзельнікі клуба “Беларускае кола”: Л. Клюдко, С. Латуць, А. Дробыш, А. Каранкевіч, А. Быстрык, В. Бахар, М. Карповіч, В. і Н. Грыцкевіч, І. Луневіч, А. Смаляк і інш.
Адкрыла сустрэчу старшы навуковы супрацоўнік музея Соф’я Анісімава, якая займаецца вывучэннем творчага і жыцёвага шляха нашага знакамітага земляка.
Удзельнікі вечарыны расказалі пра дзяцінства паэта, вучобу ў Віленскім універсітэце, арышт, высылку ў Расію, выезд за мяжу і гады жыцця у Парыжы, які стаў апошнім домам для Міцкевіча.
Пад час сустрэчы быў паказаны фільм польскага рэжысёра Бутрыма пра жыццё беларускага паэта - рамантыка.
Гучала музыка кампазітараў, з якімі паэт быў знаёмы – Шапэна і Агінскага. У выкананні сяброў клуба прагучаў паланэз М. К. Агінскага “Развітанне з Радзімай”.
Сугучча паэзіі, музыкі і кадраў фільма аказалі глыбокі ўплыў на прысутных.
Пасля канцэрта удзельнікі вечара ўсклалі кветкі ля помніка вялікага паэта.
Сваімі ўражаннямі ад вечарыны падзялілася І. Лазарава: “На мой погляд, каб не з’явілася такая зорка, як Міцкевіч, то шлях беларускай літаратуры і паэзі застаўся бы на абочыне сусветнай літаратуры.
Я лічу, што такія сустрэчы павінны праводзіцца як мага часцей і, самае галоўнае, праводзіцца для людзей Навагрудчыны.
Кожны народ павінен ведаць сваіх знакамітых і таленавітых землякоў. На самай справе атмасфера вечара дала кожнаму магчымасць яшчэ раз дакрануцца да вечнага – паэзіі Адама Міцкевіча”
Супрацоўнік маркетынгавага аддзела Уладзімір Аляксандравіч Лашукевіч расказаў пра “высокія тэхналогіі” і зрабіў даклад з прэзентацыяй па тэме: “Сродкі і сістэмы тэлекамунікацыі і сувязі. Інтэрнэт-тэхналогіі”. Уладзімір Лашукевіч расказаў пра магчымасць зрабіць сетку паміж бібліятэкамі аграгарадкоў і цэнтральнай бібліятэкай горада, а так сама пра перспектывы выкарыстання высокахуткаснага Інтэрнэта ў будучыні.
